Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Ιούνιος 2017

"Κλείσαμε" τη σχολική χρονιά, όλοι μαζί. Όπως την ξεκινήσαμε άλλωστε. Και όπως θέλουμε να ξεκινήσουμε και την επόμενη και τη μεθεπόμενη....
Η προσθήκη του νέου, του καινούργιου, αυτού του κάτι που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο χθες και το αύριο, είναι υπόθεση όλων. Όσων τουλάχιστον αντιλαμβάνονται πως το "μυστικό", η "συνταγή", είναι η συμμετοχή.
 Οι αυριανοί πολίτες που θα ονειρευτούν, θα προσπαθήσουν, θα αγωνιστούν, θα συμμετέχουν, και θα καταφέρουν ν' αλλάξουν το αύριο, να το κάνουν καλύτερο, είναι τα παιδιά μας. 
Δε χρειάζεται πολύς θόρυβος σ' αυτή τη διαδικασία. Μπορεί ο θόρυβος να εντυπωσιάζει και να τραβάει τα βλέμματα, αλλά η ουσία είναι στην κοινή, στην καθημερινή προσπάθεια και στο αληθινό χαμόγελο. 
Νομίζουμε πως τα καταφέραμε...Όλοι μαζί... 


Καλό καλοκαίρι

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

project: "Αλλάζω" - Μια χρονιά γεμάτη συναισθήματα

Μια χρονιά γεμάτη έντονα συναισθήματα ...

Φτιάξαμε ανθρωπάκια και γράψαμε σε ένα καρτελάκι τα δικά μας μηνύματα για ένα κόσμο που θέλουμε... 

"ν' αλλάξει" προς το καλύτερο... 
και να γίνει πιο όμορφος, διαφορετικός αλλά και πιο 

α ι σ ι ό δ ο ξ ο ς!

ανάσΑ
Λαχτάρα

χαμόγεΛο

Αισιοδοξία

Ζωή 
αναζητΩ


Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Αισιοδοξώ 2 - Τι άλλαξε τώρα δηλαδή;





Το έχουμε ξανακάνει!!! το 2015!!!
Γράψαμε τότε....

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από αυτό...

τι σημαίνει S-e-odoxo;

S = ες
e = ι
odo = οδο
xo = ξώ

όλο μαζί και "ορθογραφημένο"

Αισ-ι-οδο-ξώ!

...και ναι, είναι φάρμακο για όσους βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο και όχι μισογεμάτο

Κλικ για τη συνέχεια της πρώτης προσπάθειας....


ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΤΟ 2017,  ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;
  • Πρώτα πρώτα είμαστε μεγαλύτεροι κατά δύο χρόνια!, Η δήλωση αυτή δεν είναι και τόσο αισιόδοξη, αλλά εμείς δεν είμαστε δηλώσεις. Επομένως συνεχίζουμε να είμαστε αισιόδοξοι. 
  • Το 2015 ξεκίνησε την ιδέα ο Σύλλογος Διδασκόντων. Τη σημερινή προσπάθεια την ξεκίνησε ο Σύλλογος Γονέων. 
  • Το 2015 είχαμε 487 επανακυκλωμένους φορείς αισιόδοξων μηνυμάτων (δεν ακούγεται πιο ωραία από το να γράφαμε απλά..."ανθρωπάκια;") . Το 2017 είμαστε στους 1900 επανακυλωμένους φορείς αισιόδοξων (και όχι μόνο) μηνυμάτων. 
  • Το 2015 δεν συμμετείχαν η Α' και η Β'. Τώρα όχι μόνο

    συμμετέχουν, αλλά έχουν δημιουργήσει τα δικά τους μηνύματα μέσα από τα προγράμματα που εκπονούν. Είναι 100% handmade  δηλαδή. (Είμαστε και ευρωπαίοι, μην ξεχνάμε, άλλωστε φροντίζουν να μην το ξεχνάμε, οι ειδήσεις στα ΜΜΕ)
  • Το 2015 βγήκαμε και "επιτεθήκαμε αισιόδοξα" στο Ηράκλειο τμηματικά, με τους μαθητές.
  • Το 2017, "επιτεθήκαμε" δάσκαλοι και γονείς σε συνεργασία.  
Αυτό που δεν άλλαξε καθόλου από το 2015 είναι αυτό που ζητάμε, από όσους ασχοληθούν με τα ανθρωπάκια μας.

Αφού λοιπόν διαβάσετε το μήνυμα που μεταφέρει σας ζητάμε μερικά πράγματα. Ας τα θεωρήσουμε σαν αμοιβή για την προσπάθειά μας. Θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε μόνο το ένα. Τα άλλα όχι...

  1. Να χαμογελάσετε. (Το θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό)
  2. Να σκεφτείτε τι λέει το μήνυμα. 
  3. Να πάρετε το ανθρωπάκι και να το τοποθετήσετε όπου σας διευκολύνει - εκτός Ηρακλείου-, για να μεταφέρει κι αλλού το μήνυμά του. 
  4. Να μας στείλετε (στη διεύθυνση  14irakliou@gmail.com  μια φωτογραφία του "επανακυκλωμένου φορέα μηνύματος" στη νέα του θέση, αναφέροντας και τον τόπο που το αφήσατε. (Αν κάτι χαρακτηριστικό του τόπου (πινακίδα,  δρόμος, κτίριο, άγαλμα, πλατεία, ή ό,τι.... φαίνεται στη φωτογραφία, ακόμα καλύτερα.) 
Την προηγούμενη φορά το αποτέλεσμα που είχαμε ήταν ΕΔΩ. Είμαστε αισιόδοξοι πως θα μας βοηθήσετε να καταφέρουμε να το ξεπεράσουμε :-) 
Οι Εκπαιδευτικοί - Οι Γονείς και φυσικά οι Μαθητές του 14ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου Αττικής. 




















Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

project: "Αλλάζω" - Σχέδια σε τέντα...αποτυπώνουμε..

Σφραγίσαμε την εξερεύνηση στον κόσμο των συναισθημάτων και των χρωμάτων που αυτά δημιουργούν... Αν και δεν τα γνωρίσαμε όλα, μπορούμε να σκεφτούμε και να ζωγραφίσουμε για αυτά!

Φτιάξαμε λοιπόν ένα καδράκι και γράψαμε σ' αυτό τα ''βασικά''. Ξέρουμε ότι υπάρχει μια διαφορά όμως ανάμεσα σε αυτά που φτιάξαμε και σε αυτά που γράψαμε.΄

Το καδράκι έχει συγκεκριμένα όρια...


Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Α τάξη, project: "Αλλάζω" - Παιχνίδι συναισθημάτων...

Ήταν ένα παιχνίδι που το βρήκαμε στο σχολείο αλλά ήταν τόσο παλιό ...που κανείς δε θυμόταν πώς παίζεται! Μια γρήγορη αναζήτηση στο YouTube, μας έδωσε αποτέλεσμα...στα γερμανικά και χωρίς
υπότιτλους!! (Εμείς μιλάμε άπταιστα, ουρντού, φαρσί, αραμαϊκά, κινέζικα και τη γλώσσα των Ναβάχο, αλλά με τα γερμανικά δεν ασχοληθήκαμε. Έτσι απευθυνθήκαμε σε γερμανομαθή γνωστό!
Αφού μάθαμε πως παίζεται, χωρίς να ενθουσιαστούμε, αποφασίσαμε να το προσαρμόσουμε στις δικές μας απαιτήσεις).

Δημιουργήσαμε ένα καινούργιο επιτραπέζιο μνήμης, που θα συνέχιζε να στοχεύει στην  παρατηρητικότητα και στη συγκέντρωση...χρειαζόταν και το ζάρι των συναισθημάτων, άλλωστε δεn επιλέγουμε τα συναισθήματα, γεννιούνται από τις καταστάσεις που επιλέγουμε ...τυχαία.
Κάθε συναίσθημα και ένα χρώμα...και κάτω από κάθε πιόνι κρυβόταν ένα χρώμα ...που αντιστοιχούσε σε ένα συναίσθημα... που έπρεπε να θυμάσαι!!!

Κάθε πιόνι ήταν και μια " στιγμή". 
Αυτός που θα κέρδιζε τις περισσότερες "στιγμές" θα ήταν και ο βασιλιάς της έκφρασης των συναισθημάτων.

Λεπτομερέστερα:

Κάτω από κάθε πιόνι κρύβεται ένα χρώμα. Κάθε χρώμα αντιστοιχεί σε ένα συναίσθημα. Κάθε φορά που το ζάρι "πέφτει" δείχνει ένα συναίσθημα. Ο μαθητής ανασηκώνει ένα πιόνι και βλέπει το χρώμα. Αν το χρώμα ταυτίζεται με το συναίσθημα που λέει το ζάρι τότε παίρνει το πιόνι στην άκρη. Αν δεν ταυτίζεται, τότε ξανατοποθετεί το πιόνι στη θέση του και πρέπει να θυμάται το χρώμα, ...για την φορά που θα το δείξει το ζάρι....

Δεν έχει σημασία αν εσείς καταλάβατε πως παίζεται. Σημασία έχει πως τα πρωτάκια κερδίζουν τον οποιονδήποτε μεγάλο που θα τολμήσει να τους αντισταθεί.


Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Σε συνέχεια....

Σε συνέχεια του ..."Είναι όμορφο να ομορφαίνει μία όμορφη ιδέα"..., κλείσαμε την ανάρτηση με τα εξής ερωτήματα:
  • "Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας; 
  • Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο; "
Αυτή λοιπόν είναι η ανάρτηση των απαντήσεων...

1. Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας;
Ήρθαν την Παρασκευή στις 19 Μαίου το πρωί, οι "ταξιδευτές" στο σχολείο και υποδέχτηκαν τους μαθητές!
Έκαναν την βόλτα τους στον κήπο, πήραν μέρος στην πρωινή προσευχή και συστήθηκαν με τη βοήθεια των μαθητών της Δ τάξης στους υπόλοιπους μαθητές!





2. Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο;
Έτσι...



Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Α τάξη, project: "Αλλάζω" - Έκπληξη

Έκπληξη, το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν συμβαίνει κάτι ξαφνικά, αναπάντεχα!!!


Ο μπάρμπα Μύθος συνειδητοποίησε πως είχε δίκιο η Κυρά των Κυκλάμινων. Είναι η δεύτερη φορά που ο μπάρμπα Μύθος αναγνώριζε το δίκιο σε κάποιον άλλον!



Την πρώτη φορά ήταν η Κλειώ που κατά την διάρκεια των ταξιδιών της γνώρισε διάφορες καταστάσεις. 



Τη δεύτερη στην Κυρά των Κυκλάμινων την ήρεμη, σκεπτική αλλά και μοναχική κυρά,  που αν τη δει άνθρωπος πετρώνει.





Μάλλον δεν τα ξέρουμε όλα, κι ας νομίζουμε έτσι,  και δεν είναι καθόλου ντροπή να ακούμε τους άλλους. Το αντίθετο μάλιστα. Οι άλλοι μας βοηθούν να δούμε πτυχές των καταστάσεων με τα δικά τους μάτια. Και όλες οι καταστάσεις είναι πολύπτυχες. Έτσι πολλές φορές προκύπτουν λύσεις που χαμογελάμε όταν τις βρίσκουμε αν και δεν είχαμε ιδέα πως υπάρχουν! Αλλά βέβαια, πρέπει να ξέρουμε να ακούμε και να μάθουμε να μην κοιτάζουμε μόνο, αλλά να βλέπουμε κιόλας. . .



Να ρωτάμε όχι για να επιβεβαίωνουμε αυτό που νομίζουμε, αλλά για να μάθουμε μια άλλη άποψη- γνώμη.

Τώρα ο μπάρμπα Μύθος έλεγχε πάλι τα συναισθήματά του. Με τη βοήθεια της λογικής. Του Σκύλου της Λογικής. Η λογική οφείλει να δαγκώνει αν χρειαστεί. Όπως ο σκύλος...ή ο σκύλος έτσι κι αλλιώς δαγκώνει, όπως θα πρέπει και η λογική αν χρειαστεί....


Στο Σχολείο...

 - Λοιπόν μπάρμπα Μύθε τι θα κάνουμε τώρα; Πού θα πάμε;
- Η Κλειώ με ενημέρωσε, πως υπάρχει ένα σχολείο στο Ηράκλειο Αττικής όπου οι μαθητές χαμογελούν, ξέρουν να ξεχωρίζουν, να ονομάζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

-Η Κλειώ είχε πάει εκεί και με διαβεβαίωσε πως οι μαθητές της Α τάξης θα μας υποδεχτούν με χαρά και γεμάτοι έκπληξη!!!
Επίσης εκεί, σε αυτό το σχολείο υπάρχει ένας κήπος που συντηρούν οι μαθητές. 
Έτσι θα μπορέσουν να μείνουν και τα πρόβατοσυναισθήματα εκεί.
Άλλωστε για να συντηρηθούν τα συναισθήματα πρέπει κάθε άνθρωπος να έχει ένα κήπο στην καρδιά του... Σε αυτόν τον κήπο μεγαλώνει ότι αυτός φυτεύει...φυτεύει κακό...θα βγει κακό, έχθρα, κακία....φυτεύει καλό...θα βγει χαρά...αγάπη...αισιοδοξία....