project: "Αλλάζω" - Μια χρονιά γεμάτη συναισθήματα

Μια χρονιά γεμάτη έντονα συναισθήματα ...

Φτιάξαμε ανθρωπάκια και γράψαμε σε ένα καρτελάκι τα δικά μας μηνύματα για ένα κόσμο που θέλουμε... 

"ν' αλλάξει" προς το καλύτερο... 

και να γίνει πιο όμορφος, διαφορετικός αλλά και πιο 

α ι σ ι ό δ ο ξ ο ς!

ανάσΑ

Λαχτάρα

χαμόγεΛο

Αισιοδοξία

Ζωή 

αναζητΩ

project: "Αλλάζω" - Σχέδια σε τέντα...αποτυπώνουμε..

Σφραγίσαμε την εξερεύνηση στον κόσμο των συναισθημάτων και των χρωμάτων που αυτά δημιουργούν... Αν και δεν τα γνωρίσαμε όλα, μπορούμε να σκεφτούμε και να ζωγραφίσουμε για αυτά!

Φτιάξαμε λοιπόν ένα καδράκι και γράψαμε σ' αυτό τα ''βασικά''. Ξέρουμε ότι υπάρχει μια διαφορά όμως ανάμεσα σε αυτά που φτιάξαμε και σε αυτά που γράψαμε.΄

Το καδράκι έχει συγκεκριμένα όρια...

Α τάξη, project: "Αλλάζω" - Παιχνίδι συναισθημάτων...

Ήταν ένα παιχνίδι που το βρήκαμε στο σχολείο αλλά ήταν τόσο παλιό ...που κανείς δε θυμόταν πώς παίζεται! Μια γρήγορη αναζήτηση στο YouTube, μας έδωσε αποτέλεσμα...στα γερμανικά και χωρίς
υπότιτλους!! (Εμείς μιλάμε άπταιστα, ουρντού, φαρσί, αραμαϊκά, κινέζικα και τη γλώσσα των Ναβάχο, αλλά με τα γερμανικά δεν ασχοληθήκαμε. Έτσι απευθυνθήκαμε σε γερμανομαθή γνωστό!
Αφού μάθαμε πως παίζεται, χωρίς να ενθουσιαστούμε, αποφασίσαμε να το προσαρμόσουμε στις δικές μας απαιτήσεις).

Δημιουργήσαμε ένα καινούργιο επιτραπέζιο μνήμης, που θα συνέχιζε να στοχεύει στην  παρατηρητικότητα και στη συγκέντρωση...χρειαζόταν και το ζάρι των συναισθημάτων, άλλωστε δεn επιλέγουμε τα συναισθήματα, γεννιούνται από τις καταστάσεις που επιλέγουμε ...τυχαία.
Κάθε συναίσθημα και ένα χρώμα...και κάτω από κάθε πιόνι κρυβόταν ένα χρώμα ...που αντιστοιχούσε σε ένα συναίσθημα... που έπρεπε να θυμάσαι!!!

Κάθε πιόνι ήταν και μια " στιγμή". 

Αυτός που θα κέρδιζε τις περισσότερες "στιγμές" θα ήταν και ο βασιλιάς της έκφρασης των συναισθημάτων.

Λεπτομερέστερα:

Κάτω από κάθε πιόνι κρύβεται ένα χρώμα. Κάθε χρώμα αντιστοιχεί σε ένα συναίσθημα. Κάθε φορά που το ζάρι "πέφτει" δείχνει ένα συναίσθημα. Ο μαθητής ανασηκώνει ένα πιόνι και βλέπει το χρώμα. Αν το χρώμα ταυτίζεται με το συναίσθημα που λέει το ζάρι τότε παίρνει το πιόνι στην άκρη. Αν δεν ταυτίζεται, τότε ξανατοποθετεί το πιόνι στη θέση του και πρέπει να θυμάται το χρώμα, ...για την φορά που θα το δείξει το ζάρι....

Δεν έχει σημασία αν εσείς καταλάβατε πως παίζεται. Σημασία έχει πως τα πρωτάκια κερδίζουν τον οποιονδήποτε μεγάλο που θα τολμήσει να τους αντισταθεί.

Σε συνέχεια....

Σε συνέχεια του ..."Είναι όμορφο να ομορφαίνει μία όμορφη ιδέα"..., κλείσαμε την ανάρτηση με τα εξής ερωτήματα:

• "Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας; 
• Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο; "

Αυτή λοιπόν είναι η ανάρτηση των απαντήσεων...

1. Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας;

Ήρθαν την Παρασκευή στις 19 Μαίου το πρωί, οι "ταξιδευτές" στο σχολείο και υποδέχτηκαν τους μαθητές!

Έκαναν την βόλτα τους στον κήπο, πήραν μέρος στην πρωινή προσευχή και συστήθηκαν με τη βοήθεια των μαθητών της Δ τάξης στους υπόλοιπους μαθητές!

2. Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο;

Έτσι...

Α τάξη, project: "Αλλάζω" - Έκπληξη

Έκπληξη, το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν συμβαίνει κάτι ξαφνικά, αναπάντεχα!!!

Ο μπάρμπα Μύθος συνειδητοποίησε πως είχε δίκιο η Κυρά των Κυκλάμινων. Είναι η δεύτερη φορά που ο μπάρμπα Μύθος αναγνώριζε το δίκιο σε κάποιον άλλον!

Την πρώτη φορά ήταν η Κλειώ που κατά την διάρκεια των ταξιδιών της γνώρισε διάφορες καταστάσεις. 

Τη δεύτερη στην Κυρά των Κυκλάμινων την ήρεμη, σκεπτική αλλά και μοναχική κυρά,  που αν τη δει άνθρωπος πετρώνει.

Μάλλον δεν τα ξέρουμε όλα, κι ας νομίζουμε έτσι,  και δεν είναι καθόλου ντροπή να ακούμε τους άλλους. Το αντίθετο μάλιστα. Οι άλλοι μας βοηθούν να δούμε πτυχές των καταστάσεων με τα δικά τους μάτια. Και όλες οι καταστάσεις είναι πολύπτυχες. Έτσι πολλές φορές προκύπτουν λύσεις που χαμογελάμε όταν τις βρίσκουμε αν και δεν είχαμε ιδέα πως υπάρχουν! Αλλά βέβαια, πρέπει να ξέρουμε να ακούμε και να μάθουμε να μην κοιτάζουμε μόνο, αλλά να βλέπουμε κιόλας. . .

Να ρωτάμε όχι για να επιβεβαίωνουμε αυτό που νομίζουμε, αλλά για να μάθουμε μια άλλη άποψη- γνώμη.

Τώρα ο μπάρμπα Μύθος έλεγχε πάλι τα συναισθήματά του. Με τη βοήθεια της λογικής. Του Σκύλου της Λογικής. Η λογική οφείλει να δαγκώνει αν χρειαστεί. Όπως ο σκύλος...ή ο σκύλος έτσι κι αλλιώς δαγκώνει, όπως θα πρέπει και η λογική αν χρειαστεί....

Στο Σχολείο...

 - Λοιπόν μπάρμπα Μύθε τι θα κάνουμε τώρα; Πού θα πάμε;
- Η Κλειώ με ενημέρωσε, πως υπάρχει ένα σχολείο στο Ηράκλειο Αττικής όπου οι μαθητές χαμογελούν, ξέρουν να ξεχωρίζουν, να ονομάζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

-Η Κλειώ είχε πάει εκεί και με διαβεβαίωσε πως οι μαθητές της Α τάξης θα μας υποδεχτούν με χαρά και γεμάτοι έκπληξη!!!
Επίσης εκεί, σε αυτό το σχολείο υπάρχει ένας κήπος που συντηρούν οι μαθητές. 

Έτσι θα μπορέσουν να μείνουν και τα πρόβατοσυναισθήματα εκεί.

Άλλωστε για να συντηρηθούν τα συναισθήματα πρέπει κάθε άνθρωπος να έχει ένα κήπο στην καρδιά του... Σε αυτόν τον κήπο μεγαλώνει ότι αυτός φυτεύει...φυτεύει κακό...θα βγει κακό, έχθρα, κακία....φυτεύει καλό...θα βγει χαρά...αγάπη...αισιοδοξία....

A' τάξη - Γιορτή της μητέρας

Χρόνια
πολλά μανούλα...

Σε αγαπώ πολύ....

project "Αλλάζω" - Αγάπη

Το πιο όμορφο και σημαντικό συναίσθημα 
για όλους μας, είναι η 

Α Γ Α Π Η...

Ας ξεκινήσουμε με το ότι για να νιώσεις όμορφα, πρέπει πρώτα από όλα να αγαπάς τον εαυτό σου. Στη συνέχεια θα αγαπήσεις και τους άλλους. Το να αγαπάς τον εαυτό σου δεν είναι κάτι απλό. Δεν θέλει ο εαυτός μας πράγματα να καταναλώνει. Θέλει να βρίσκεται σε αρμονία. Να είναι ήρεμος, να μπορεί να χαίρεται με όσα έχει και όχι με όσα θέλει.


Το άγχος που χαρακτηρίζει την ανθρώπινη ζωή σήμερα δε βοηθάει καθόλου να έρθουμε κοντά με τον εαυτό μας. Κοιτάμε να κάνουμε τη δουλειά μας γρήγορα και ξεχνάμε να χαμογελάσουμε. Ξεχνάμε να πούμε μια καλημέρα στον ήλιο, να ακούσουμε ένα πουλί να κελαηδά, να αφήσουμε το βλέμμα μας να χαθεί στον ορίζοντα, να βγούμε στη βροχή να μας βρέξει.......να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε ξέγνοιαστοι ..να λειτουργήσουμε σαν άνθρωποι...

Για άλλη μια φορά τα δυο τμήματα της Α τάξης συνεργάστηκαν προκειμένου να συζητήσουν γι' αυτό το τόσο όμορφο συναίσθημα. Η δικιά μας Α Γ Α Π Η ήταν συνδεδεμένη με το πορτοκαλί χρώμα ..με πορτοκαλί μαλλί πλεξίματος... 

Αφορμή... κάποια παραμύθια που διαβάσαμε! Μιλήσαμε για τον τρόπο που δείχνουμε την αγάπη μας, για το πόσο καλό είναι να τη δείχνουμε σε αυτούς που το νιώθουμε, για τον αν αγαπάμε ακόμα και όταν είμαστε θυμωμένοι, και για το ότι ο θυμός μπορεί να έρχεται και να φεύγει ...όμως η αγάπη παραμένει..!

Στόχος: Να εντοπίσουν οι μαθητές ποιοι είναι αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι στη ζωή τους για τους οποίους νιώθουν αυτό το συναίσθημα. Ζωγράφισαν λοιπόν κάτι γι αυτούς. 

Φτιάξαμε την ακροστιχίδα της αγάπης και μέσα σ' ένα μεγάλο κύκλο γράψαμε τις λέξεις: αποδοχή, φιλικότητα, εμπιστοσύνη, τρυφερότητα, ευγένεια, ταίριασμα, αφοσίωση. 

Α...ΛΛΑΖΩ

Γ...ΕΛΩ

Α...ΣΦΑΛΕΙΑ

Π...ΑΙΔΙ

Η...ΡΕΜΙΑ

Περιγράψαμε τρόπους που δείχνουμε την αγάπη σε κάποιον.. με ένα φιλί, μια ματιά, μια αγκαλιά, ένα χάδι..

Επισημάναμε τη γονεϊκή αγάπη και την αγάπη της μητέρας που δεν είναι μόνο ανθρώπινο χαρακτηριστικό αλλά την συναντάμε και στα ζώα και δεν έχει όρια....

Στη συνέχεια οι μαθητές σχεδίασαν, έκοψαν τα δικά τους αστεράκια μέσα στα οποία ζωγράφισαν κάτι ή κάποιον που αγαπούσαν τόσο πολύ που ξεκινούσε από τη γη και έφτανε στον ουρανό!!! 

Κόλλησαν τα αστέρια στο δικό τους ουρανό και έγραψαν μια αγαπημένη τους φράση : Η Αγάπη είναι σαν τ'αστέρια. Ποτέ δεν πεθαίνει και πάντα φωτίζει.

Πόσο θα θέλαμε να μπορούσαμε να μοιραστούμε μαζί με το μπάρμπα Μύθο και τα πρόβατα του όλες αυτές τις σκέψεις μας για το όμορφο αυτό συναίσθημα και να τον ρωτήσουμε αν ο ίδιος νιώθει ή έχει κάποτε νιώσει την αγάπη να του έχει αλλάξει τη ζωή.

project "Αλλάζω" - Η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου. Οι άλλοι είναι απλώς οι αφορμές

Όποτε υπάρχει χαρά, νιώθεις πως έρχεται απ’ έξω. Συνάντησες ένα φίλο. 
Φυσικά, φαίνεται ότι η χαρά σου έρχεται από το φίλο, επειδή τον είδες. 

Στην πραγματικότητα όμως, συμβαίνει αυτό; Ή η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου και ο φίλος έγινε απλώς η αφορμή; Τελικά η παρουσία του φίλου σε βοήθησε να τη βγάλεις προς τα έξω, σε βοήθησε να δεις πως είναι εκεί.

Δεν μπορούμε να ψάχνουμε για τη χαρά όπως ψάχνουμε για ένα χαμένο ρούχο. Την ευτυχία μας τη δημιουργούμε εμείς. Την προσδιορίζουμε για τον εαυτό μας και τη βιώνουμε με το δικό μας μοναδικό τρόπο. Κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος για λογαριασμό μας, ούτε να μας πει τι θα μας έκανε ευτυχισμένους- παρόλο που οι συνάνθρωποι μας αυτό προσπαθούν πάντα να κάνουν. 

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι πέφτουμε στις παγίδες των φωτεινών δρόμων που μας πείθουν ότι η ευτυχία μας βρίσκεται στο κατάλληλο ποτό, στο αστραφτερό αυτοκίνητο, στο αρωματισμένο αποσμητικό, στα υγιεινά δημητριακά, στα πρόχειρα φαγητά. 

Ακόμα και οι πιο γνωστικοί ανάμεσά μας δελεάζονται από τις φανταχτερές τηλεοπτικές διαφημίσεις και είναι έτοιμοι να πιστέψουν ότι μπορεί και η δική τους ζωή ν’ αλλάξει, αρκεί ν’ αλλάξουν μάρκα οδοντόκρεμας. 

Νομίζουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που θα μπορούσε να μας φέρει την ευτυχία, αν εμείς δεν αποφασίζαμε ποιο πράγμα θα μας έκανε ευτυχισμένους. 

Στην πραγματικότητα, όμως, οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο θα εξακολουθούσαν να παραμένουν ευτυχισμένοι ακόμα κι αν δεν τους έμεινε τίποτε άλλο εκτός από τη ζωή.

Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τη χαρά, αλλά με το κάθε τι.

Συμβαίνει με το θυμό, με τη λύπη, με τη δυστυχία, με την ευτυχία, συμβαίνει με το κάθε τι. 

Οι άλλοι είναι απλώς οι αφορμές, με τις οποίες εκφράζονται τα πράγματα που είναι κρυμμένα μέσα σου.

Δεν είναι οι αιτίες, δεν προκαλούν εκείνοι κάτι μέσα σου.

Οτιδήποτε συμβαίνει, συμβαίνει μέσα σου. Πάντοτε εκεί βρισκόταν. Απλώς η συνάντηση με αυτό το φίλο έχει γίνει η αφορμή να βγει οτιδήποτε ήταν κρυμμένο. Από τις κρυμμένες πηγές, έχει γίνει φανερό, έχει εκδηλωθεί.

Όποτε συμβαίνει αυτό, μείνε κεντραρισμένος στο εσωτερικό συναίσθημα και τότε θα έχεις διαφορετική συμπεριφορά για το κάθε τι στη ζωή.

Όποτε είσαι μόνος, δεν υπάρχει κανένας που να προκαλέσει το θυμό σου, κανένας που να σε κάνει να στενοχωρηθείς, κανένας που να σε κάνει να φορέσεις τα ψεύτικα πρόσωπά σου. Όταν είσαι μόνος, δεν εμφανίζεται ο θυμός.

Όχι ότι ο θυμός έχει εξαφανιστεί, απλώς δεν υπάρχει αφορμή για να εκδηλωθεί ο θυμός.
Είσαι γεμάτος θυμό, μα δεν βρίσκεται εκεί κανένας για να σε προσβάλλει, να σε πληγώσει. Το μόνο που λείπει είναι η ευκαιρία. 

Κι ύστερα, γυρίζεις και πάλι στον κόσμο. 

source

source2

project "Αλλάζω" - Η Χαρά, οι σκρατσοπίνακες και το Κλωστομόλυβο

Ξεκινήσαμε με ένα παραμύθι. Το παραμύθι της ''Χαράς'' και συνεχίσαμε με συζήτηση για το πότε εμείς νιώθουμε χαρά..

• Τι είναι αυτό μας κάνει χαρούμενους; 
• Τι κάνουμε όταν είμαστε χαρούμενοι; 
• Γελάμε, φωνάζουμε, τρέχουμε, χοροπηδάμε, τραγουδάμε,καθόμαστε σιωπηλοί;

Πήραμε τους σκρατσοπίνακες, που φτιάξαμε στο σχολείο μας και αποτυπώσαμε τη χαρά!!!

Στα τετράδια μας αλλά και σε μικρά χαρτονάκια φτιάξαμε την ακροστιχίδα της Χαράς....

...βάλαμε και μαλλί πλεξίματος για κορδονάκι για να μπορούμε να το κρεμάσουμε με το χρώμα της χαράς, που για μας είναι το γαλάζιο!

όσο για το κλωστομόλυβο....

Για μας τους μεγάλους, δεν είναι κάτι καινούργιο. Όμως για τα πρωτάκια μας, σίγουρα είναι. Για να ενημερώσουμε όλους αυτούς που θέλουν να μάθουν τι είναι το κλωστομόλυβο, παραθέτουμε μια παλαιότερη ανάρτηση που είχε γίνει σχετικά με τη "γέννηση" και εξέλιξή του...

Αυτή η κατασκευή ξεκίνησε μετά από ένα βίντεο που παρακολουθήσαμε στο TED.
Αυτό...

Για την οικονομία του χρόνου και πέρα από το ότι παρουσιάζει ο κ. Arvind είναι αξιέπαινο από κάθε άποψη… το ενδιαφέρον μας επικεντρώθηκε στο 11:08 (χρόνος του βίντεο).

Αυτή λοιπόν η κατασκευή μας ενθουσίασε. Παραθέτουμε λακωνικά μερικούς από τους λόγους.

• Γίνεται εύκολα.
• Δεν είναι απαραίτητο να γίνει όπως το κατασκεύασε ο κ. Arvind Gupta.
• Απαιτεί σκέψη από το μαθητή για το σημείο εκκίνησης της ζωγραφιάς του (ζωγραφίζω). Ναι μεν μπορεί να κόψει το νήμα (μια κλωστή) και να συνεχίσει σε άλλο σημείο, αλλά τότε δεν θα είχε διαφορά ως προς τον τρόπο λειτουργίας του από τα συμβατικά μολύβια. Η δική μας σκέψη είναι να ζωγραφίζει με μονοκονδυλιά.
• Αν κάτι δεν αρέσει στο μαθητή μπορεί απλά να τραβήξει το νήμα πίσω και να το ξανατοποθετήσει (ξεζωγραφίζω….. δεν σβήνω!!!)
• Είναι ένας τρόπος ηχηρής ζωγραφικής. Ο ήχος που κάνει το κλωστομόλυβο πάνω στο βέλκρο είναι χαρακτηριστικός(και έναν ήχο) .
• Είναι πρωτότυπο.
• Είναι φθηνό.
• Μπορεί να κατασκευαστεί από μαθητές.
• Βοηθάει στην ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας του χεριού.
• Στις μικρές τάξεις (όχι απόλυτα) μαθαίνουν οι μαθητές να γράφουν τα γράμματα με μονοκονδυλιά.
• Μπορούν να δημιουργηθούν παιχνίδια αφής, μια και είναι τρισδιάστατη η ζωγραφιά.

Δεν θέλαμε και πολύ να μπούμε στη διαδικασία…

Ξέρετε δεν είναι συνηθισμένο να έχουμε όλα τα υλικά και απλά να τα συνδέουμε για να βγει αποτέλεσμα. Συνήθως χρησιμοποιούμε ό,τι βρούμε μπροστά μας. Σπάνια τα έχουμε όλα. Έτσι απευθυνόμαστε σε γνωστούς σε φίλους σε συναδέλφους…κι αν δεν βρούμε αυτό που ψάχνουμε, τότε απευθυνόμαστε στα “ρετάλια” των επαγγελματιών… Χρονοβόρο, αλλά άκρως ικανοποιητικό στο αποτέλεσμα. Εδώ αξίζει να αναφέρουμε πως αυτοί οι επαγγελματίες που έχουμε απευθυνθεί μέχρι σήμερα, δεν μας έχουν απογοητεύσει ποτέ. Έχουμε απευθυνθεί σε μαραγκό, σε βιομηχανικά είδη (εδώ είναι αρκετοί) , σε ζαχαροπλάστη, σε κατασκευαστή τεντών…Όλοι πρόθυμοι…και ποτέ δεν μας ζήτησαν χρήματα…Σίγουρα αυτό που θέλουμε δεν είναι εμπορεύσιμο γι’ αυτούς, αλλά ο χρόνος τους είναι πολύτιμος, για να κάθονται να τους εξηγούμε τι θέλουμε και να μας κάνουν και υποδείξεις – προτάσεις ως ειδικοί….

Έτσι λοιπόν από κάπου έπρεπε να γίνει η αρχή…..

Βρέθηκε μια σύριγγα σίτισης και αγοράσαμε άλλη μία (50 λεπτά, εκεί μάθαμε ότι λέγεται “σίτισης”)!!! Αυτές είναι γιγάντιες και δεν έχουν βελόνα. Αυτό θα ήταν το μολύβι!!!. Όμως κάπως έπρεπε να τροφοδοτείται με το “νηματομελάνι“…

Η λύση βρέθηκε στα βιομηχανικά είδη. Δεν γνωρίζαμε πως ακριβώς μπορεί να γίνει ένα καρούλι με κλωστή, πάνω στη σύριγγα. Γνώριζε όμως ο κ. Μιχάλης όπου εμπορεύεται τα βιομηχανικά είδη!!!

Χρειάστηκαν και κομμάτια τέντας να κοπούν στρογγυλά για να ολοκληρωθεί το “καρούλι”….. και το αποτέλεσμα….

Το πρώτο Κλωστομολύβι..Η σύριγγα… Λόγω της εμφάνισής της σκεφτήκαμε πως πρέπει να βρεθεί ένας άλλος εναλλακτικός τρόπος για δημιουργία Κλωστομόλυβου….

και το καρούλι με τα στρογγυλά κομμάτια τέντας. Ο “μύλος” που φαίνεται είναι εξάρτημα από ανεμιστήρα. Αυτό με διευκόλυνε στο να γυρίζει το καρούλι με το χέρι έτσι ώστε να τυλίγεται η κλωστή γύρω του. Αν προσέξατε ο “μύλος” δεν υπάρχει στη φωτο της σύριγγας. Μπήκε αργότερα γιατί το τύλιγμα του νήματος ήταν δύσκολο..

Η φιλοσοφία της κατασκευής είναι δεδομένη, ο τρόπος εκτέλεσης όμως όχι, οπότε πάμε πάλι στα βιομηχανικά είδη… Στοχεύουμε σε δύο πράγματα…Χαμηλό κόστος και ακίνδυνη κατασκευή. Στη περίπτωση της σύριγγας χρησιμοποιήθηκε τρυπάνι για να μπουν οι ειδικές βίδες… Στην τάξη δεν μπορούμε να έχουμε τρυπάνια, αν θέλουμε να το κατασκευάσουν οι μαθητές….

Στα βιομηχανικά είδη λοιπόν….

Σίγουρα θα έχετε δει αυτά τα μικρά ρολά που μοιάζουν με σφουγγάρια και βρίσκονται πάνω σε ένα μεταλλικό άξονα… Θα καταλάβετε ποια λέμε στις φωτογραφίες…

• Αυτά τα ρολά παρουσίαζαν εξαιρετικά πλεονεκτήματα, σε σχέση με τη σύριγγα. 
• Δεν χρειάζεται να κατασκευαστεί καρούλι. Γίνεται καρούλι το σφουγγάρι με το κατάλληλο κόψιμο (ένα κοπίδι είναι αρκετό) 
• Έχει έτοιμη όλη την κατασκευή αλλά είναι κολλημένο με τη λαβή χειρισμού του. 

Λύθηκαν τα προβλήματα αυτά. Η λαβή έλιωσε με πιστόλι θερμού αέρα (δεν είναι για τα μαλλιά αυτό, λιώνει σχεδόν οτιδήποτε δεν είναι μεταλλικό)
Το στέλεχος που έμεινε προσαρμόστηκε πάνω σε οτιδήποτε επιτρέπει στο νήμα να περάσει, Παλιό στυλό, σωληνάκι αυτόματου ποτίσματος…οτιδήποτε….
Το κάθε στέλεχος κόστισε 1,25 ευρώ. Επειδή παίρνει και ανταλλακτικά μπορούμε να έχουμε έτοιμα καρούλια με ό,τι χρώμα νήματος και βάζουμε στο κλωστομόλυβο αυτό που θέλουμε κάθε φορά…. Τα κυλινδρικά σφουγγαράκια κοστίζουν λιγότερο από 50 λεπτά…

Το αποτέλεσμα….

Ακόμα μια απόπειρα για διαφορετική έκδοση…με σύρμα από κρεμάστρα αυτή τη φορά με ένα ξύλινο κύλινδρο που υπήρχε διαθέσιμος σε κατάστημα, για να σηκώνονται βαριές σακούλες… και κομμάτι από λάστιχο αυτόματου ποτίσματος…

και...

 

Ωραία. Φτιάχτηκαν τα κλωστομόλυβα

Που θα ζωγραφίσουν;

Εδώ…

πιθανή απορία... Ο ήχος πού είναι;

Ανοίξτε τα ηχεία και…

Ζωγραφίζω με μια κλωστή κι έναν ήχο…..

και

Ξεζωγραφίζω χωρίς ήχο…..

Α τάξη...ευχόμαστε :-)

Η

Α

Τ
ά
ξ
η

σ

α
ς

ε
ύ
χ
ε
τ
α
ι

κ
α
λ
ή

Α
ν
ά
σ
τ
α
σ
η

κ
α
ι

κ
α
λ
ό

Π
ά
σ
χ
α