Σε συνέχεια....

Σε συνέχεια του ..."Είναι όμορφο να ομορφαίνει μία όμορφη ιδέα"..., κλείσαμε την ανάρτηση με τα εξής ερωτήματα:

• "Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας; 
• Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο; "

Αυτή λοιπόν είναι η ανάρτηση των απαντήσεων...

1. Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας;

Ήρθαν την Παρασκευή στις 19 Μαίου το πρωί, οι "ταξιδευτές" στο σχολείο και υποδέχτηκαν τους μαθητές!

Έκαναν την βόλτα τους στον κήπο, πήραν μέρος στην πρωινή προσευχή και συστήθηκαν με τη βοήθεια των μαθητών της Δ τάξης στους υπόλοιπους μαθητές!

2. Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο;

Έτσι...

Ε τάξη - Επίσκεψη στο Βυζαντινό μουσείο

Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, με έδρα την Αθήνα, είναι ένα από τα εθνικά μουσεία της χώρας και ένα από τα σημαντικότερα μουσεία διεθνώς για την τέχνη και τον πολιτισμό των βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων. Διαθέτει περισσότερα από 25,000 αντικείμενα, οργανωμένα σε συλλογές, τα οποία χρονολογούνται από τον 3ο έως τον 20ό αιώνα και προέρχονται κυρίως από τον ευρύτερο ελλαδικό, μικρασιατικό και βαλκανικό χώρο.

Από το 2000, με τη δημιουργία Γραφείου Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, το Μουσείο επιχειρεί να συστηματοποιήσει και να διευρύνει την εκπαιδευτική δράση του. Βασικός στόχος είναι η οργανωμένη υποστήριξη διαφορετικών κατηγοριών επισκεπτών, μέσα από την επεξεργασία πολλαπλών ερμηνευτικών-εκπαιδευτικών προτάσεων.

Σχετικά αρχεία:

1. Βυζαντινών Πράγματα (1929,9 kb)
2. Η περιπέτεια ενός μνημείου. (6339,2 kb)

E τάξη - Επίσκεψη στη βιβλιοθήκη του Δήμου μας

- Τετράδιο Εργασιών Γλώσσας Α΄τεύχος σελ. 69 ....

"...Οι μαθητές με τη δασκάλα τους είχαν κλείσει ραντεβού για να επισκεφθούν τη βιβλιοθήκη της πόλης τους. 

Φτάνοντας εκεί, ένας υπάλληλος ανέλαβε να τους ξεναγήσει. Αρχικά τους μίλησε για τον κανονισμό που υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη. Διάβασαν  μερικά άρθρα του κανονισμού..."

Εμείς δε διαβάσαμε απλά το κείμενο της συγκεκριμένης σελίδας αλλά επισκεφθήκαμε, σε καθορισμένη συνάντηση, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη του Ηρακλείου, για να βιώσουμε από κοντά το πως λειτουργεί μια βιβλιοθήκη και τι υπηρεσίες μπορεί να προσφέρει στους δημότες της περιοχής στην οποία ανήκει.

Η βιβλιοθηκάριος μας εξήγησε το σύστημα ταξινόμησης των βιβλίων, μας έδειξε τα παλαιότερα βιβλία της συλλογής της που φυλάσσονται με ιδιαίτερη προσοχή, το παιδικό τμήμα της και μας επιφύλαξε επίσης μια έκπληξη. Μια συνεργάτης της βιβλιοθήκης με προβλήματα όρασης μας περιέγραψε και μας διάβασε βιβλία γραμμένα με το σύστημα Braille. Η επίσκεψή μας, επίσης, μας έδωσε την ευκαιρία να εγγραφούμε στη βιβλιοθήκη και να γίνουμε μέλη της ώστε , όποτε θελήσουμε, να μπορούμε να εξερευνήσουμε τον κόσμο που μόνο τα βιβλία μπορούν να προσφέρουν.

Ε και Α τάξεις - Συνεργασία - Αποχαιρετώντας τα "Βιβλία σε ρόδες"

Άλλη μια ευκαιρία να συναντηθούμε και να συνεργαστούμε η Α' με την Ε' τάξη και ο λόγος..... ήταν...

 για να   π  α   ί  ξ  ο  υ  μ  ε ..

Λίγο πριν κλείσουμε τη βαλίτσα πήραμε στα χέρια μας το βιβλίο " Παιχνίδια στην αυλή και στην τάξη" και το παιχνίδι ξεκίνησε.

Παίξαμε τη γνωστή μας τρίλιζα κάπως διαφορετικά... φτιάξαμε τρίλιζες με χρωματιστές κορδέλες που τις κολλήσαμε στο πάτωμα.

Πιόνια οι μαθητές της Α τάξης και παίκτες οι μαθητές της Ε που γνώριζαν το παιχνίδι καλύτερα...

Συνεχίσαμε με το " Ρίχνω και φωνάζω" που είχε στόχο την εξάσκηση της προσοχής και παρατηρητικότητας.

Οι μαθητές σχημάτισαν ένα μεγάλο κύκλο και τους δόθηκε ένας αριθμός που θα έπρεπε να θυμούνται! Ένας μαθητής κρατούσε μια μπάλα( πλεκτή,  από συνεργάτρια γιαγιά) και έριχνε την μπάλα ψηλά φωνάζοντας έναν τυχαίο αριθμό. Αυτός που είχε τον αριθμό, έπρεπε να την πιάσει στον αέρα.

Ακολούθησε το παιχνίδι " Είδες το σκύλο μου;" που ενθάρρυνε τους μαθητές της Ε τάξης να παροτρύνουν τους μικρούς μας μαθητές να συνεργαστούν και να εκφραστούν..,

Στέκονται όλοι σε ένα κύκλο και διαλέγουν κάποιον που γίνεται "αγρότης"! Ο αγρότης περπατά έξω από τον κύκλο και τυχαία χτυπά κάποιον μαθητή στον ώμο, τον επιλέγει, ρωτώντας τον, "Είδες τον σκύλο μου;" Τότε ο μαθητής περιγράφει κάποιον από τα ρούχα που φοράει. Αν ο αγρότης καταλάβει ποιος είναι ξεκινάει ένα κυνηγητό γύρω από τον κύκλο (μαθητής - σκύλος) μέχρι να ακουστεί ο ήχος- σύνθημα του τέλους.

Τα βιβλία σε ρόδες δεν μας χάρισαν μονάχα στιγμές χαράς, παιχνιδιού, περιπλάνησης, δημιουργίας αλλα στάθηκε αφορμή για μια συνεργασία τάξεων που αφήνει μόνο θετικές αναμνήσεις.

Β τάξη - Βιβλία σε ρόδες - Αποχαιρετώντας!

Πλησιάζει η μέρα που θα αποχωριστούμε τα βιβλία που μας συντρόφευαν εδώ και 2 περίπου μήνες.
Τα συναισθήματά μας ανάμεικτα, αφού , από τη μια χαρήκαμε που είχαμε μέσω των βιβλίων της βαλίτσας μας την ευκαιρία να διαβάσουμε, να ζωγραφίσουμε, να συζητήσουμε, να αναδιηγηθούμε αλλά προπαντός να ΠΑΙΞΟΥΜΕ διάφορα παιχνίδια δικής μας έμπνευσης.

Από την άλλη, αισθανόμαστε και λύπη μιας και δεν είχαμε αρκετό χρόνο για να διαβάσουμε περισσότερα βιβλία της βαλίτσας και να παίξουμε ακόμη πιο πολλά παιχνίδια.

Η βαλίτσα όμως δημιουργήθηκε για να έχουν την ευκαιρία όσο το δυνατόν περισσότεροι μαθητές να την ανοίξουν και να ταξιδέψουν στο κόσμο που μόνο τα βιβλία αυτά μπορούν να προσφέρουν. 

Με αυτές τις σκέψεις στο μυαλό δημιουργήσαμε και εμείς το δικό μας "αναμνηστικό βιβλιαράκι" με ζωγραφιές από τις ιστορίες που διαβάσαμε στην τάξη για να θυμόμαστε στο μέλλον, κοντινό ή μακρινό, πως κάποτε στην τάξη μας βρέθηκε μια βαλίτσα , όχι γεμάτη με ρούχα αλλά με βιβλία έτοιμα να μας παροτρύνουν να "παίξουμε".

project: "Βιβλία σε ρόδες" - Ο μικρός Νικόλας

Μετά από την παρουσίαση του "Καρυοθραύστη" αποφασίσαμε ως Ε τάξη, αφού είχαμε δανειστεί αρκετά βιβλία από την βαλίτσα ανάλογης αναγνωστικής ικανότητας και ενδιαφέροντος, να παρουσιάσουμε με το δικό μας μοναδικό τρόπο, ένα βιβλίο πολύ αγαπημένο μας το "Μικρό Νικόλα".

Αν και οι περιλήψεις των κεφαλαίων του βιβλίου ήταν πολύ

εύκολες για μας, μιας και είχαμε εξασκηθεί με τον Καρυοθραύστη, η μεταφορά τους με τη μορφή παρουσίασης σε ηλεκτρονικό υπολογιστή ήταν μια τελείως διαφορετική και- φυσικά πιο δύσκολη- υπόθεση. 

Για αυτό χρειαστήκαμε τη βοήθεια της κ. Ιωάννας, δασκάλας των Νέων Τεχνολογιών του σχολείου μας, η οποία μας έδειξε πως μπορούμε να γράψουμε κείμενο, να προσθέσουμε εικόνες, να παρουσιάσουμε με κίνηση τις σελίδες της παρουσίασης, να αλλάξουμε φόντο γραμματοσειρά και άλλα. 

Η εμπλοκή με τις Νέες Τεχνολογίες ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και χάρη στα "Βιβλία σε ρόδες "είχαμε τη δυνατότητα να δούμε άλλη μια εργασία μας να υλοποιείται χρησιμοποιώντας ένα μέσο καθημερινό αλλά όχι τόσο οικείο για εμάς.

project: "Βιβλία σε ρόδες" - Απλά προέκυψε!

Ένα παιχνίδι που απλά «προέκυψε»

Μια μέρα ένας μαθητής της Β΄τάξης δανείστηκε από τη βαλίτσα μας το βιβλίο με τίτλο «Απίθανοι αθλητές» που τον εντυπωσίασε τόσο για τις εικόνες που περιείχε, όσο και το ότι δεν είχε καθόλου κείμενο, ή έτσι τουλάχιστον νόμιζε.

Ερχόμενος στην τάξη, επέμεινε να μας διαβάσει τα όσα είχε γράψει. Έτσι σκεφτήκαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι που το ονομάσαμε «Μάντεψε το άθλημα». 

Ο μαθητής διάβαζε την περιγραφή που είχε ανακαλύψει στο πίσω μέρος του βιβλίου χωρίς να αποκαλύψει ποιο είναι το άθλημα και οι συμμαθητές του έπρεπε να το βρουν και μετά να ξεφυλλίσουν το βιβλίο για να το αναγνωρίσουν εκεί. 

Οι μαθητές διασκέδασαν με ένα παιχνίδι που δεν είχαν προγραμματίσει ούτε οργανώσει. Απλά προέκυψε.

project: "Βιβλία σε ρόδες"- Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, - Το παιχνίδι που ενώνει"

" Το παιχνίδι που ενώνει", είναι ένα ακόμα βιβλίο που μας έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστούμε και να δημιουργήσουμε. Με την φαντασία μας σαν οδηγό και την διάθεση μας για κάτι διαφορετικό, φτιάξαμε μια μπάλα ποδοσφαίρου που ήταν ένας διαφορετικός πλανήτης, τρισδιάστατος, ο οποίος αποκαλύπτει ένα άλλο κόσμο χωρίς σύνορα και όρια όπου όλοι μαζί παίζουν, ζουν, αγαπούν, συνεργάζονται, προσφέρουν.
Τα παιδιά ενός ασπρόμαυρου κόσμου,που τον σχεδιάσαμε σε λευκό χαρτόνι με τη βοήθεια της κ. Αντριάννας, δασκάλας των εικαστικών στο σχολείο μας, αναρωτιόντουσαν γιατί
να υπάρχουν σύνορα αφού ζούσαν όλοι μαζί στον ίδιο κόσμο.

Στο βιβλίο μας, οι μαθητές αποφάσισαν ....να κόψουν τα σχοινιά που χωρίζουν τις δύο γειτονιές. Εμείς, οι μεγάλοι,  χαράξαμε με κοπίδι για να χαράξουμε τα δικά μας σύνορα, για να εμφανιστεί ένα καινούριος, ένας πρωτόγνωρος, ένας ενιαίος, ένας μονοιασμένος πλανήτης.

Σε αυτό τον κόσμο έπαιξαν και διασκέδασαν μικροί και μεγάλοι, είτε συμμετέχοντας είτε παρατηρώντας.


Οι μαθητές συνεργάστηκαν... με άσπρη κιμωλία, αλλά και κηρομπογιές και σχεδίασαν τους μικρούς μας ήρωες τόσο στον παλιό, όσο και στον καινούριο κόσμο.

Μας ενθουσίασε η προσπάθεια και συνειδητοποιήσαμε πως όλοι μ α ζ ί, παίζοντας, και μέσα από τη δημιουργία, μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο μας, το δικό μας κόσμο, πιο όμορφο και να περνάμε όμορφα.

project: "Βιβλία σε ρόδες" - Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, ..Καρυοθραύστης

Οι μαθητές της Ε τάξης παρουσιάζουν το παραμύθι "Καρυοθραύστης " στους μαθητές των Α και Β τάξεων...

Η παρουσίαση έγινε με τη χρήση κουκλών που κατασκεύασαν οι ίδιοι οι μαθητές. Το κουκλοθέατρο ήταν το μέσο, οι μελωδίες το περιβάλλον, όλοι μαζί επιβιβαστήκαμε στο γιορτινό όχημα που δημιουργήσαμε και ... ταξιδέψαμε, ονειρευτήκαμε και διασκεδάσαμε. 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

project: "Βιβλία σε ρόδες" - Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, . Συνεργασία..

Ανοίγοντας τη " Βαλίτσα με ρόδες" ανακαλύψαμε πολλούς τίτλους βιβλίων, άλλα για μεγαλύτερους μαθητές και άλλα για μικρότερους, σαν κι εμάς. Ένα από τα βιβλία λοιπόν,

είχε τίτλο: 

"Με αυτή τη μπάλα παίζουμε όλοι" 

...και μετά από δημοκρατικές διαδικασίες, όπως οι μεγάλοι λένε στην τηλεόραση.... αποφασίσαμε να το διαβάσουμε στην τάξη και να το προσεγγίσουμε βιωματικά.

Έχοντας σαν αρχή ότι το παιχνίδι αποτελεί το βιωματικό μέσο για την ανάπτυξη κάθε είδους δεξιότητας ξεκινήσαμε !!! 

Πώς; 

Παίζοντας φυσικά OΛΟΙ με μία μπάλα δική μας κατασκευής . Μια χαρτόμπαλα. 

" Χτύπημα και όνομα " λεγόταν το παιχνίδι. 

Στόχο είχαμε την ενθάρρυνση της αλληλεπίδρασης, της εξοικείωσης με τα ονόματα και φυσικά να διασκεδάσουμε.
Χρειαζόμαστε κι ένα κουτί που γράψαμε πάνω το όνομα του παιχνιδιού μας. (χρησιμοποιήσαμε το κουτί από ένα προτζέκτορα που μόλις έφερε στο σχολείο μας ο Σύλλογος Γονέων).

Φτιάξαμε έναν κύκλο και το παιχνίδι ξεκίνησε. Κάποιος από εμάς πήρε την μπάλα. Αυτός λοιπόν, έπρεπε να σηκωθεί να πει το όνομά του χτυπώντας ρυθμικά τα πόδια του και να προσπαθήσει να ρίξει την μπάλα μέσα στο κουτί.

Αν τα κατάφερνε αυτός αποφάσιζε περπατώντας γύρω από τον κύκλο σε ποιον θα δώσει τη μπάλα για να συνεχίσει. Ο καθένας είχε δύο ευκαιρίες.Γνωριστήκαμε, συνεργαστήκαμε, παίξαμε ΟΛΟΙ και περάσαμε όμορφα.

σχετικά:

Βιβλία σε ρόδες. Παιχνίδια

project: "Βιβλία σε ρόδες" - Τάξεις Ε, Β, Α1, Α2, . Παιχνίδια

Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ έφθασαν στο σχολείο μας!

Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ είναι ένα πρόγραμμα που, μεταξύ άλλων, επιδιώκει να καλλιεργήσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και την πρακτική του δανεισμού. Τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ είναι μικρές, κινητές, θεματικές βιβλιοθήκες που φθάνουν στην σχολική τάξη, όπου παραμένουν για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές, όχι μόνο να διαβάσουν ή να ακούσουν τα βιβλία στο σχολείο, αλλά και να δανειστούν κάποια από αυτά.

Στην εποχή της κινούμενης εικόνας, που κρατά τα παιδιά μακρυά από το διάβασμα, τα ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ ενθαρρύνουν τα παιδιά να ενδιαφερθούν για τα βιβλία. Να τα διαβάσουν, να απολαύσουν τις εικόνες τους, να αναζητήσουν την συντροφιά τους, να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις που τους προκαλούν και να τις συζητήσουν. Πολλές καλές συνήθειες που θα αναπτύξουν γύρω από το διάβασμα, θα τους συνοδεύουν στην ενήλικη ζωή τους.

Σας ευχόμαστε να απολαύσετε τη φιλοξενία των ΒΙΒΛΙΩΝ ΣΕ ΡΟΔΕΣ στο σπίτι…μικροί και μεγάλοι μαζί!

Πληροφοριακά:

Τα βιβλία βρίσκονται κοντά μας από τις 2 Δεκεμβρίου 2016 και θα παραμείνουν έως τις 16 Φεβρουαρίου 2017. 

Υπεύθυνη προγράμματος: Μαρίνα Μέγγου

Συνεργασία: Έφη Κακαλέτρη 

Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί από τις τάξεις Α1, Α2, Β και Ε και έχει ως κεντρικό άξονα τα παιχνίδια. 

Ξεκινήσαμε.....
Παίξαμε,διαβάσαμε,συνεργαστήκαμε...

Από το ημερολόγιο της Κλειώς – Καταγραφή 11η – Ινδία

Η Ινδία στην υδρόγειο

Η Ήρα και η Κλειώ έφτασαν στην Ινδία έχοντας στο μυαλό τους τις όμορφες εικόνες που αντίκρισαν. Ήθελαν να μην μείνουν μόνο σε αυτές μιας και είχαν ακούσει για την μεγαλοπρέπεια των Ιμαλαΐων, τα καταπράσινα πυκνά δάση που κατέληγαν σε ειδυλλιακές παραλίες και για την εναλλαγή των τοπίων που η ομορφιά τους ήταν απερίγραπτη.

Η χώρα…

Η Ινδία, ή επίσημα... Δημοκρατία της Ινδίας είναι χώρα στη νότια Ασία.

Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα παγκοσμίως σε πληθυσμό, με 1.210.193.422 κατοίκους, και η έβδομη μεγαλύτερη σε έκταση με 3.287.590.τ.χλμ. Εκτείνεται ανάμεσα στα Ιμαλάια όρη και τον Ινδικό ωκεανό από τον οποίο ορίζεται στα νότια, νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά.(wikipedia)

Το πολίτευμα της Ινδίας είναι : Ομοσπονδιακή Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Είναι τύπος κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπου η εκλεγμένη από τον λαό κυβέρνηση παίρνει τις πολιτικές αποφάσεις. Αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι αιρετός και δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες.

Ιστορικά είναι συνέχεια της βασιλευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και της συνταγματικής μοναρχίας, αφού η μόνη διαφορά τους είναι ότι στη μεν βασιλευόμενη ο αρχηγός του κράτους είναι κληρονομικός, στη δε προεδρευόμενη είναι αιρετός. Σε όλες τις περιπτώσεις πρόκειται για παράδειγμα αντιπροσωπευτικής και φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Η Ινδία, κατά τη διάρκεια της ιστορίας υπήρξε κοιτίδα και σταυροδρόμι πολλών σημαντικών πολιτισμών και θρησκειών. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα σταδιακά υποτάχθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ το 1947 απέκτησε την ανεξαρτησία της μετά από γενικευμένο αγώνα αυτοδιάθεσης που χαρακτηρίστηκε από μη βίαιες αντιδράσεις.

Πώς όμως βρέθηκαν εκεί;

Αυτό αναλάβαμε να σας αποκαλύψουμε εμείς, οι μαθητές της Στ2 με τη μορφή διαλόγων.

Διαβάζοντας τους, θα ανακαλύψετε και πολλά περισσότερα.

• Ήρα: Πού πάμε;
• Κλειώ: Τι θα έλεγες για τα Ιμαλάια;
• Ήρα: Πολύ ωραία αλλά πώς;
• Κλειώ: Δεν το είχα σκεφτεί αλλά κάτι θα βρεθεί.
• Ήρα: Κλειώ , μην τρομάξεις αλλά πίσω μας είναι ένας άνθρωπος. Μπορεί να μας περάσει για σκουπίδια. Δε θέλω να με ξαναπετάξουν.
• Κλειώ: Πάμε να κρυφτούμε μέσα εδώ!

Μετά από λίγη ώρα...

• Κλειώ: Αναγνωρίζεις τον ήχο που ακούμε; Μοιάζει με σειρήνα.
• Ήρα : Μάλλον θα είναι ένα απορριματοφόρο. Το ξαναείχα ακούσει στην 

  

  Μπο

  Ιαπωνία.Τώρα είναι πολύ αργά και δεν μπορούμε να βγούμε.
• Κλειώ: Μα πού μας πάει;
• Ήρα: Δεν ξέρω.
• Κλειώ: Νομίζω πως σταματήσαμε. Πάμε........
• Ήρα: Επιτέλους βγήκαμε . Αναγνωρίζεις αυτό το μέρος;
• Κλειώ: Όχι αλλά πίσω από μια πέτρα βλέπω κάποιον σαν και εμάς να μας κοιτάζει.'Ενα ανθρωπο-καπάκι δηλαδή.
• Ήρα: Ας πλησιάσουμε!
• Μπο: Γεια σας. Πώς σας λένε;
• Ήρα: Εγώ είμαι η Ήρα και αυτή είναι η φίλη μου η Κλειώ. Είμαι από την Φουκουσίμα και η Κλειώ βρέθηκε στο νοσοκομείο που βρισκόμουν και εγώ τότε. Έχεις ακούσει για τον φονικό σεισμό που έγινε εκεί;
• Μπο: Ναι το είχα ακούσει. Εμένα με λένε Μπο.Θέλετε να έχετε ένα αγόρι στην παρέα σας;
• Κλειώ: Ευχαρίστηση μας!
• Μπο: Το ονομά μου σημαίνει στα γαλλικά όμορφος όπως είμαι εγώ χα,χα! Πλάκα κάνω. Κατά τη γνώμη μου δεν είμαι και τόσο όμορφος... όσο εσείς τουλάχιστον.
• Κλειώ: Σε ευχαριστούμε για το κομπλιμέντο.Πές μας και άλλα πράγματα για σένα. Πώς θα περιέγραφες το χαρακτήρα σου;
• Μπο: Πιστεύω πως όλα τα πράγματα στη ζωή είναι όμορφα! Όμως οι άνθρωποι με την αρνητική τους ενέργεια δεν μπορούν να δουν τη θετική πλευρά των πραγμάτων. Η ζωή είναι ένας αγώνας γεμάτος εκπλήξεις. Γι΄αυτό θέλω να μεταφέρω ένα αισιόδοξο μήνυμα ταξιδεύοντας σε διάφορες χώρες.

Η Ήρα και Κλειώ μετά από αυτά που άκουσαν από τον Μπο, έμειναν έκπληκτες και διαπίστωσαν ότι έχουν τον ίδιο σκοπό. Έτσι απέκτησαν έναν ακόμη φίλο και συνταξιδιώτη.

Σκάκι

Το σκάκι είναι επιτραπέζιο παιχνίδι και ιδιαίτερα πνευματικό άθλημα για δύο παίκτες. Παίζεται σε τετράγωνο διάγραμμα, που λέγεται σκακιέρα, στην οποία οι παίκτες, καθισμένοι αντικριστά, μετακινούν, ο ένας τους 16 λευκούς πεσσούς (πιόνια) του παιγνιδιού και ο άλλος τους 16 μαύρους, σε εναλλάξ κινήσεις, μία προς μία, με βάση τους κανονισμούς του παιχνιδιού.

Παλαιότερα το σκάκι το ονόμαζαν «παιγνίδι των Βασιλέων». Αυτό προέρχονταν από το γεγονός ότι αποτελούσε για μακρό χρόνο την κυρίαρχη ψυχαγωγία Βασιλέων, Παπών, Πριγκίπων, και γενικά του ανώτερου κλήρου, αυλικών, ευγενών και πλουσίων τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής. Σήμερα το σκάκι χαρακτηρίζεται «βασιλιάς των παιγνιδιών» ως το δυσκολότερο, επιστημονικότερο και ωραιότερο.

Στην Ευρώπη το είχαν φέρει οι Άραβες στους οποίους το έδωσαν ή οι Πέρσες ή οι Ινδοί. Μια παλιότερη παραλλαγή του που παιζόταν στο Μεσαίωνα ονομαζόταν ζατρίκιον. Παραλλαγές του παιχνιδιού παίζονταν στην αρχαιότητα σε πολλές χώρες και πολλές διεκδικούν την καταγωγή του.(πηγή)

Κι εμείς; Τι μπορούμε να κάνουμε στο περιβαλλοντικό πνεύμα;

Πολλά!!!

Αρχίζουμε εκμεταλλευόμενοι την πίσω όψη του geoboard, 

και...

Χαρτοταινία...

"γωνία", θέλουμε όσο πιο ευθεία
κοψίματα μπορούν να γίνουν

τα "μαύρα" χρωματίστηκαν πρόχειρα
για να ξέρουμε τι θα αφαιρεθεί.
Τα κοψίματα έγιναν. 

Αρχίζει η αφαίρεση των κομματιών...

εδώ θα πέσει το χρώμα....

το χρώμα έπεσε...

τελικό αποτέλεσμα.... αρκετές οι ατέλειες,
αλλά ποιος νοιάζεται στο κάτω κάτω!

και προχωράμε στο στρατό...χρησιμοποιώντας βίδες!

Και θα πρέπει να περάσω ένα πρωί στα χρωματοπωλεία για να βρω αυτά που θέλω;

ΟΧΙ, .... πάμε σε εναλλακτικό υλικό 1...

.... καπάκια από μπουκάλια νερού. 

Εδώ οι βίδες είναι σαφώς λιγότερες και σε αριθμό και σε είδη.

Ναι αλλά πάλι χρειάζονται βίδες!!!

Σωστά..., εναλλακτική λύση 2

καπάκια και καλαμάκια από σουβλάκια!

Και τι θα γίνει αν κάποιος είναι χορτοφάγος και δεν τρώει σουβλάκια;

Ε! φτάνει, το σκάκι που φτιάχνουμε εμείς δεν είναι για χορτοφάγους!!!

επόμενος προβληματισμός...

πρέπει να έχω κι ένα geoboard συνέχεια έτσι ώστε να παίξω σκάκι;

Επίσης σωστός προβληματισμός!

η απάντηση...όχι, χρησιμοποιούμε ένα άχρηστο (για τους επαγγελματίες) κομμάτι τέντας....και...

Κόβουμε ακριβώς στο μέγεθος του geoboard.
Μόνο και μόνο για να μπορούμε να υπερυψώσουμε τη σκακιέρα, αν χρειαστεί.
Αλλιώς είναι λειτουργικότατη και πάνω σε οποιαδήποτε επίπεδη επιφάνεια..

και κλείνοντας...

...οι απαραίτητες "αναμνηστικές" φωτογραφίες....

και συνεχίζουμε...

64 τετράγωνα από mdf
(ευχαριστούμε κ. Κώστα)

βάφουμε τα 32 μαύρα

ένα μαύρο, ένα άσπρο και
κολλάμε με ξυλόκολλα

καθόλου άσχημο, αλλά ο στόχος δεν είναι οι ομορφιές των μεγάλων,
αλλά το αποτέλεσμα των μικρών...για πάμε στο σχολείο...

Χρησιμοποιώντς τα τετράγωνα από mdf
κόβουμε τετράγωνα κομμάτια τέντας..

μάλλον...πιο καλά έτσι...οργανωμένα

και με τους στρατιώτες τι θα γίνει;

Εκτύπωση πλαισίων για να δεσμευτεί
το μέγεθος των πιονιών.

Ζωγραφίστε μέσα στο πλαίσιο τις
φιγούρες που θέλετε.

και αφού οι "στρατιώτες" δημιουργήθηκαν...

ξακρίστηκαν, πλαστικοποιήθηκαν και ξαναξακρίστηκαν...

...στη συνέχεια έπρεπε κάπου να στηριχτούν οι στρατιώτες.... (κάθε στρατιά το ίδιο χρώμα)...διαλέγουμε ...

και... 

με αποτέλεσμα...(δειγματικό)

και παίζουμε!

και το ταξίδι συνεχίζεται...